Monos Design Pracownia Architektoniczna

Życie w Architekturze 2025. Rezydencja Emilii Plater. Założenia Autorskie.

Rezydencja Emilii Plater to manifest idei, że nowoczesna architektura może być kontynuacją historii — nie poprzez kopiowanie, lecz przez twórczy dialog z przeszłością. To inwestycja położona w ścisłym centrum Warszawy, przy ulicy Emilii Plater 7 oraz 9/11. Projekt rozbudowy kamienicy Wittów to połączenie elementów historycznych z eleganckim i nowoczesnym motywem zabudowy mieszkalnej. Stara kamienica jest przykładem architektury łączącej secesje i uproszczony klasycyzm, posiada bogate walory artystyczne a wybrany detal balustrady stał się elementem kształtującym motyw ażurowej przesłony wykorzystany na elewacji. Ceglane akcenty podkreślają spójność kompleksu z zabytkowym zabudowaniem fabrycznym w głębi.

Przedłużenie istniejącej kamienicy kontynuuje układ elewacji za pomocą rytmu okien i pionowych podziałów. Proporcja drzwi parterowych kamienicy celem spójności została przeniesiona na podział projektowanej stolarki. Ogólnodostępny taras ukształtowany powyżej trzeciej kondygnacji wraz z dodatkowym oświetleniem podkreślają historyczny mural ściany szczytowej. Wnętrza budynków pomieszczą duże, ekskluzywne apartamenty, każdy o powierzchni powyżej 150 m2. wszystko z zachowaniem historycznej stylistyki i elegancji oraz ogromną dbałością o szczegóły.

Celem inwestycji było stworzenie prestiżowego kompleksu apartamentowego z zachowaniem cennych walorów historycznych, nawiązanie do charakteru miejsca i podkreślenie jego znaczenia jako motywu przewodniego nowoczesnej architektury Warszawy.

Dlaczego wg zgłaszających ta realizacja powinna zdobyć Grand Prix?

Rezydencja Emilii Plater to coś więcej niż udana rewitalizacja — to architektoniczna opowieść o tym, jak historia może zostać pobudzona do życia i współtworzyć nowoczesne miasto.

Zlokalizowana w sercu Warszawy, przy jednej z najbardziej tętniących życiem ulic, codziennie to miejsce mijają tysiące osób, a każdy kontakt z tą architekturą to przypomnienie o ciągłości, tożsamości i sile przestrzeni, która jednoczy przeszłość z teraźniejszością. To realizacja, która łączy pokolenia. W ekskluzywnych apartamentach, zaprojektowanych z szacunkiem do detalu i ducha kamienicy Wittów, toczy się codzienne życie mieszkańców — ich rytuały, radości, zwyczaje. Nowoczesne funkcje nie zacierają śladów historii, lecz je wzmacniają. Dzięki temu centrum Warszawy staje się nie tylko miejscem dynamicznego rozwoju, ale także przestrzenią żywej pamięci.

Rezydencja Emilii Plater przywraca znaczenie miejscu, które łatwo mogło zostać zapomniane. Wzorcowo prowadzi dialog między nowym a starym: ażurowe przesłony inspirowane detalem balustrady kamienicy, rytm elewacji czy taras eksponujący mural — wszystko to świadczy o głębokim zrozumieniu kontekstu. To nie tylko estetyka, ale gest w stronę miejskiej tkanki i jej mieszkańców. To miejsce, w którym historia nie jest zamknięta w muzealnej gablocie — żyje, oddycha i staje się codziennością.

Dlatego właśnie Rezydencja Emilii Plater zasługuje na Grand Prix „Życia w Architekturze” — bo pokazuje, że architektura to nie tylko forma, ale życie samo w sobie. Tu bije serce Warszawy. Tu bije serce współczesnej architektury.